OomHans overdenkt de dingen

  • Recent hot

  • Categorieën

  • Archief

  • Commentaar

  • Abonneren

  • Je mail-adres

    Doe mee met 158 andere volgers

  • Delen

    Bookmark and Share
  • Blog statistieken

    • 131,101 hits
  • Spam

  • Site in andere taal

  • Verse rampen

Suriname

Posted by OomHans op 20/11/2009

Rotterdam, 28 oktober 2004

Ben o.a. de afgelopen dagen in de jungle geweest bij de bosnegers.
Grappige dingen zijn dat je ‘s-middags helemaal knock-out van de hitte in de stroomversnellingen ligt om af te koelen. De volgende morgen hebben de Suri’s op dezelfde plek een enorm grote 30 kilo zware pijlstaartrog gevangen. 1 beet daarvan is direct dodelijk. Tsja…
‘s-avonds even leuk kaaimannen kijken die ook erg van dezelfde plek houden, maar dan ‘s-nachts, zeggen de Suri’s geruststellend.
Ik vind het een hartverwarmend land met veel humor.
Zeer eigenaardig ook dat men Nederlands (hoewel soms zeer verbasterd met Sranang en half Engels) spreekt.
Dat je dus met een blote neger gewoon kan babbelen.
Net als in Indonesie vind ik erg ontroerend dat men elkaar overal helpt. Als ons busje middenin de jungle dus een vrachtwagen ziet staan die in de greppel is gegleden, wordt er direct gestopt, een sigaretje gerookt, flessen water ‘geleend’, met een touw de vrachtwagen uit de greppel getrokken, en onze reserveband geleend.
Kom daar eens om in Nederland!
Even later hebben we zelf een klapband, en dat wordt even laconiek opgelost.

Sommige indrukken zijn vrij verpletterend: middenin de bush staat ineens een complex ala DSM of Hoogovens. Het is Paranam / Suralco, de bauxiet-aluminium industrie van Suriname. Het is grotendeels in Amerikaans/Canadese handen, met eigen dorpen, scholen, winkels en weet ik ‘t. Ziet er in de duisternis uit als een science-fiction stad.

Ik heb ’t enorm gezellig met allerlei dames van de Ikon, NOS-journaal, en diverse Hilversum-programmamaaksters. We ouwehoeren er duchtig op los, en drinken er nog maar eens een rummetje in de bus bij. Qua muggen viel ’t me ook erg mee. Het is de droge tijd nu, dus veel minder erg dan in Indonesie indertijd. Wel uiteraard weer een fijne voetwond opgelopen: onder water in de rivier op een puntige tak gaan staan. Elke dag in de Biotex-groen dus nu ter etteruitdrijving. De anderen hebben achtereenvolgens last van verzwikte enkel, hernia van busrit, hitte-uitslag (oja, dat heb ik ook), vleermuisbeet (hoewel ik daar niks van geloof), etc.. Gezellig kortom.

Ik had zelf een kleine Puck-heimwee-inzinking toen de bruid van het feestje (waarvoor ik naar Suri was gegaan) Liesbeth met haar nichtjes op de achterbank van de bus liedjes aan het zingen was. Moest sterk aan Puck denken op de achterbank van de Chrysler op weg naar school en luidkeels 1 van haar hits zingend.
Even een Fishermans Friend genomen en toen ging ’t weer.

Bruilofstfeestje in de jungle is trouwens erg leuk geworden.
Ik had er eerst niet zo’n zin in, maar nadat ik een zwempartijtje met Liesbeths nichtjes had gedaan in een bush-kreek en veel succes had geoogst met mijn beroemde enge zeebeest-act werd ’t leuk.
Ik was wat benauwd in ’t water daar je al zwemmend je eigen armen niet eens ziet. Het water is nl. donkerbruin en piswarm van de rottende boombladeren op de bodem. Lekker fris oogt anders m.i.
Ook was ik wat bevreesd gestoken te worden door een bush-horzel of malaria-mug.
Ik had nl. net geintrigeerd gekeken hoe bij bruidegom Ralph met een vacuumpompje een horzelsteek van gif werd ontdaan. Mede-reisgenoot Marc heeft gelukkig 6 jaar in Maleisie gewoond en is erg handig met tropisch amputatie-gereedschap.
Van de schrik maar enige wijntjes naar binnen gekloekt, die zowaar aanwezig waren, meegebracht van Schiphol door de rest. (drinkbare wijn kun je vrijwel niet kopen in Suri)
Heb helemaal de show gestolen op de dansvloer met mijn 2 nieuwe zwemvriendinnen van 6 en 7.
Ze deden mij letterlijk na, wat mij tot steeds waanzinniger dansjes verleidde, die zij erg geestig letterlijk nadeden tot grote pret van iedereen.
Conform Puck moest ik ze na een half uurtje weer enigzins tot bedaren brengen daar ze vrijwel onophoudelijk op mijn nek begonnen te klimmen.
1 van de nichtjes viel daarna op Ralph’s schoot in slaap, terwijl het Hollandsche contingent geheel loskwam, iedereen met iedereen ouwehoerde, steeds dronkener werd van de lukrake mix van biertjes, spuitwijn, kokoslikeur en weet ik ‘t.

Verloor een beetje het gevoel hoe laat het in Ned. is en welke dag uberhaupt. Daartoe maar even Real Madrid gekeken op tv, dus toen moest ’t in Ned. dinsdagavond zijn. In Suri is ’t altijd 5 uur eerder.

Was wat wezensvreemd te Suri. Veel indrukken, die tot veel herinneringen leidden aan andere vakanties. Ook even wennen permanent in zo’n groep of onder de mensen te functioneren. Heb natuurlijk de neiging gelijk ’t hoogste woord te voeren en met veel grollen chaos te stichten. Lukte prima, maar soms beetje oppassen contact met de aardbol te houden. Een gemêleerd gezelschap is ‘t, de vrienden van Liesbeth: veel mediavolk van Ikon (Ikon-babes in the bush), NOS-journaal of freelance, een makelaar, een SAP-software-specialisten-stel waarvan het meisje Maleis is en Engels spreekt, kroegbaas Koos van cafe Struisenburg met vrouw en zoon, een kleine zelfstandige (de knipbus), etc..
Wat ons bindt is behalve Liesbeth een grote voorliefde voor roken en drinken en het onvermijdelijke gegrap en gegrol dat nu eenmaal in zo’n tijdelijke groep ontstaat.
Een geweldig land voor rokers en drinkers trouwens dat Suriname. Dat is wat iedereen doet, lijkt het, dus helemaal op onze plek.
1 groot dorp is het ook, zodat je elkaar snel weer tegenkomt.
De NOS-jeugdjournaal ploeg waar ik 2,5 uur naast in de rij stond kom ik dus ook weer tegen op het terras van Hotel Torarica, het enige openbare zwembad van Suriname. Leuke gasten, en bezig het 1e Surinaamse jeugdjournaal te maken.
Wordt ook in Ned. uitgezonden.
Daar onze kleine mediagezelschap al die Hilversum-types ook weer kent, hoor je nog eens wat van alle intriges te Ikon, Nos etc..
Ook aanwezig:.het programma Spoorloos met camera’s en al. Tevens naast mij zittend in het Internetcafe: Regilio Tuur, onze ex-bokser!
Die zat toch in de bak wegens molestatie van wat vriendinnen dacht ik? Maar zijn vader blijkt spoorloos verdwenen te Suriname en hij is op zoek. Qua vriendinnen valt ’t ook wel mee, want een kek meiske komt ‘m ophalen. Weet dus niet meer of die ploeg van Spoorloos nu zijn vader zoekt of dat dat toeval is.
Kleine wereld Paramaribo in elk geval.

Later wellicht meer over fijne Surinaamse dingen als : de hydrofoor, de onmogelijkheid van het kopen van bier zonder lege flessen, waarom niemand loopt, de pracht van de Volle Evangelische Gemeente van Boer Tammenga gerund door ex-junks, Fort Zeelandia, waarom je zowel in Nederland als in Suriname 2,5 3uur gecontroleerd wordt, en onze fijne handyman Boy,

‘Ik ga sluiten, weet je’. (de onuitstaanbare gewoonte heb ik nu al opgepikt om elke zin te starten met ‘ Ik ga’ en af te sluiten met ‘ weet je’ , zoals elke Suri doet.
Heerlijk spraakje m.i. Weinig van begrepen, maar heerlijk ritme en toon.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

 
%d bloggers liken dit: